صحت باروری - وزارت صحت عامه

صحت باروری

لینک های جدید:

کنفرانس ملی اسلام وفاصله دهی میان ولادت ها / تنظیم خانواده

راپور بزرگداشت از روز جھانی زن

با وصف منازعات مداوم، افغانستان در جهت احیای مجدد سیستم صحی موفقیت های شایانی را کسب نموده است. این امر با توجه به این حقیقت که در سال 2008 ، 65 فیصد نفوس این کشور به خدمات صحی اولیه دسترسی داشته ونیز ازدیاد آنی این دسترسی از 9 فیصد در سال 2002 میتواند بخوبی ثابت گردد.  سروی صحت 2006 یک ازدیادی را در رقم پرسونل اناثیه نشان میدهد. ارقام جدید دیپارتمنت HMIS  وزارت صحت عامه ونیز ارقام مربوط به سایر منابع دال برآنست که فیصدی مراکز اساسی صحی در سطح کشورکه کم از کم یک کارکن صحی زنانه در آن خدمات صحی را عرضه میدارد بیشتر از دوچند یعنی از 31 فیصد در سال 2004 به 79 فیصد در سال 2009 افزایش یافته است. تعداد قابله ها از 467 تن در سال 2004به 1961 تن در سال 2009افته اند. سروی خانه وار افغانستان ( Afghanistan household Survey ) نشان  داده است که 19 فیصد ولادت ها توسط کارکن ماهر ولادی انجام یافته حالانکه NRVA 2007نشان میدهد که تمامآ خانم هائیکه توسط یک کارکن ماهر ولادی ولادت دیده اند 24 فیصد میباشد. طی ارزیابی خدمات صحی با استفاده از روش BSC( Balance Score Card ) در سال 2006 دریافت گردید که خانم ها با مقایسه به مردان به خدمات صحی  احتمالا دسترسی بیشتری داشته اند. باید گفت که  تحقیق سال 2009 راجع به موانع سد راه استفاده ازمراقبت های صحی، دریافتهای مربوط به  ارزیابی فوق را مورد تآیید قرارداد. تحقیق مذکور که نزد خانم ها و مردان پشتون ، تاجک و هزاره انجام یافت  نشان داد که خانم ها اغلبا با مقایسه به مردان از تسهیلات صحی استفاده بیشتر نموده و نیز مردان ترجیح میدادند تا شخصا خود شان خود را تداوی نموده ویا با رجوع به ملا های و زیارت ها خویش را هنگام مریضی تداوی نمایند و درصورت عدم شفایابی به تسهیلات صحی دولتی یا خصوصی رو میاوردند.

نیازمندیهای صحی مردم افغانستان پس از ده ها سال جنگ های مسلحانه هنوز هم هنگفت و وافر بوده و بالاخص وضع صحی خانم ها و اطفال نهایت طاقت فرسا میباشد. پس از تجزیه و تحلیل رقم وفیات نزد خانم های سنین باروری میان سال های 1999 الی 2002 که در چهار حوزۀ افغانستان انجام پذیرفت ،  طی یک ارزیابی (  ( Bartlett et al, 2005دریافت گردید که که میزان خطر وفیات مادران در طول حیات شان از 6 الی 9 تن خانم یک خانم میباشد. خطر وفیات مادران در نواحی شهر نشین بطور قابل ملاحظه متناقص تر بوده اما با پیشرفت بسوی نواحی دهات نشین تزئید پیدا مینمود.  دو مطالعۀ اخیر جهانی میزان مرگ و میر مادران سال 2008 در افغانستان را بالترتیب 1400 ( سازمان صحی جهان ) و 1575 (Hogan et al, 2010) تخمین زده است. مع الهذا نسبت نبود ارقام درین راستا ارقام فوق الذکر با عدم اطمینان قابل توجهی توآم میباشد. رویهمرفته ، مطالعات فوق به وضاحت نشان میدهد که با وصف پیشرفت های چند از سال 2000 بدینسو، میزان مرگ ومیر مادر در افغانستان با توجه به ستندرد های بین المللی هنوز هم نهایت بالا میباشد. هرچند طی هفت سال اخیر مزیدی تلاش های توسط ریاست صحت باروری وزارت صحت عامه در جهت اولویت بندی صحت مادر و نوزاد و نیز ازدیاد دسترسی به خدمات صحت باروری بخرچ داده شده است ، اما هنوز کار های زیاد باقی مانده است تا انجام یابد.

میزان بلند Infant Mortalityدر افغانستان یک نگرانی دیگرمحسوب میگردد.Infant Mortality Rateدر سال 2006، 1000/129 ولادت زنده ( وزارت صحت عامه 2006) ودرسال 2004 - Neonatal Mortality Rate، 1000/60 ولادت زنده ( یونیسف 2010) تخمین گردیده است.

میزان مجموعی باروری  یا Total Fertility Rate  6.6 ( 2008) و میزان شیوع Contraceptiveیا Contraceptive Prevalence Rate(CPR) %22 ( 2007) دریافت گردیده است. سروی ملی خانوار که در سال 2006 از طرف وزارت صحت عامۀ کشور راه اندازی گردید گزارش میدهد که %33 خانم های در حال حاضر ازدواج یافته دانش مربوط به حد اقل یک میتود مدرن ضد حاملگی را ازخویش ارائه داشته اند.

ستراتیژی و پالیسی ملی صحت باروری برای سال های 2006 الی 2009 از طریق تطبیق BPHSو EPHSکه بمثابۀ یک ستندرد توافق یافته جهت ارائۀ حد اصغری مراقبت های صحی در هر سطح سیستم صحی شناسایی گردیده ،  توانسته است در راستای بهبود صحت مردم افغانستان و بالاخص صحت مادران و اطفال سهمگیری قابل ملاحظه نماید.

برای دانلود راپور های صحت باروری اینجا کلیک کنید